"Opgelucht"

Soms kunnen dingen in Zuid Afrika ineens toch snel geregeld worden. Maar laat ik vooraan beginnen:
 
Maandagmiddag zouden we (de huidige groep volunteers) een gesprek hebben met  de directeur en de locale BeMore coördinator. Hierbij schoven ook de begeleider van de volunteers vanuit TDC en de PR man bij aan. We zaten dus rond de vergadertafel met een grote groep mensen.
 
Zonder al te veel in detail te treden kan ik zeggen dat het een bijzonder prettig en verhelderend gesprek is geweest. Betere communicatie had meer duidelijkheid kunnen scheppen maar dit wordt in de toekomst, naar ik hoop, in het proces meegenomen.
 
Er werd het een en ander verteld vanuit TDC, o.a.  werd duidelijk verteld hoe gelden in het verleden zijn besteed, dat er voor alle sponsorgelden verantwoording wordt afgelegd en wat het verlanglijstje aan prioriteiten momenteel is. Hierbij kwamen langs: uitbreiding van de eerder genoemde UV lampen, heet water boilertjes op elke verdieping (voor koffie, thee of soep), koelkasten op elke verdieping (om levensmiddelen voor patiënten te koelen en voor  medicijnen die koel gehouden moeten worden), lakens en de renovatie van badkamers.
 
En er werd uitleg gegeven vanuit BeMore; er moet altijd verantwoording aan hen worden afgelegd voor uitgaven van sponsorgelden en begrotingen moeten vooraf worden ingeleverd en BeMore houdt bij het hele proces van grote projecten ook vinger aan de pols. En er werd benadrukt dat sponsorgelden uiteindelijk goed terecht komen, maar dat het soms een kwestie van lange adem is.
 
Eén van de problemen hier in TDC is dat dingen vaak over zoveel schijven gaan, mensen niet altijd aanwezig zijn en dingen zoveel tijd nodig hebben, er niet altijd duidelijkheid naar elkaar is onderling. De Nederlandse bureaucratie is er niets bij.
 
Er is niet altijd een direct resultaat van de sponsorgelden  in de maand waarin de vrijwilliger dat ergens aan wil besteden én er moet een besteding gevonden worden waar onderlinge overeenstemmig over bestaat. Dit levert  nogal eens frustratie op bij vrijwilligers. Het blijkt dat uiteindelijk, soms pas na maanden, beoogde resultaten en doelen worden bereikt.
  
Al met al heeft het gesprek geresulteerd in een hersteld vertrouwen in TDC en daar ben ik erg blij mee, voel me opgelucht.  Ik durf nu weer voluit de verantwoording te nemen voor de bedragen die door mijn sponsors zijn gestort. Durf weer te zeggen dat het geld goed terecht komt.
 
Uiteindelijk is dit niet verkeerd geweest. Men mag weten dat er kritisch gekeken wordt, dat (oud) vrijwilligers elkaar inlichten en scherp houden, via de weblogs en via persoonlijke emails. Wij willen ook staan voor waar we van zeggen waar we voor staan.
 
Wij hebben gekozen voor de badkamers, ik schreef vorige keer al dat begrotingen zijn aangevraagd. Ik hoop dat er in de tijd die mij hier nog rest verdere stappen in dit proces genomen kunnen worden. De BeMore coördinator zal dit nauwlettend in de gaten houden. Ook wordt er gekeken naar de mogenlijkheid een studiefonds te openen waar scholing van personeel uit betaald kan worden. En ik heb toegezegd de 3 koelkasten contant te betalen en gezegd dat ze die mochten gaan bestellen. Dit kon van het bedrag wat ik van mensen in contanten heb gekregen. Een kwartier na de vergadering werd ik via de intercom opgeroepen; ik kon de opdracht tot bestelling van de koelkasten komen tekenen. 
 
Inmiddels zijn de koelkasten geleverd en geplaatst, het personeel reageerde enthousiast. Namens de patiënten, TDC en mijzelf hartelijk dank aan al mijn sponsors die dit mogenlijk maakten!
 
Soms blijken dingen hier dus ook snel te kunnen gaan!
 
Toen ik maandagochtend de badkamer op de afdeling in kwam stonden daar de rolstoelen te drogen die ’s nachts gesopt waren. Vertrouwd om te zien, dit heb ik zelf vroeger ook veel in mijn nachtdiensten gedaan.
 
Deze week stond hier in het teken van staken. Op dinsdagochtend hoorden wij al vroeg, om 7 uur, luid gezang. Veel personeelsleden stonden bij de lift te zingen en te dansen, wij dachten aan een feestje, het bleek om een staking te gaan. Het personeel heeft al 2 jaar geen loonsverhoging gehad en ook hier stijgen de kosten van levensonderhoud. Wat wel heel leuk was; de nurses, de echte verpleegkundigen (op elke afdeling is er één) bleven aan het werk en werkten dit keer mee in de zorg aan het bed, er werd een beroep op ons gedaan en wij werkten samen met de stagières want die mochten niet staken. En ook de andere dagen bleven in het teken van stakingen staan.  Het personeel had liever niet dat hier foto’s van werden gemaakt. Men is bang dat als foto’s op internet terecht komen dit tegen hen gebruikt kan gaan worden. Er is een loonsverhoging toegezegd inmiddels, er gaat nu over de hoogte hiervan onderhandeld worden.
 
Mochten mensen zich aangesproken voelen door het “badkamerproject”, sponsorbedragen kunnen nog steeds worden overgemaakt op rekeningnummer 12.17.74.228 t.n.v. Be More te Nijmegen met als omschrijving “vrijwilliger Monika Rietveld”. 
  
 Foto’s zijn van de levering en plaatsing van de nieuwe koelkasten