Zoeken
"Doorgedrongen en doordrongen"
3 maanden lang hebben jullie door mijn ogen mee kunnen kijken naar mijn ontmoeting met het leven in Zuid Afrika, mijn ontmoeting met The Dream Centre, de mensen die daarin leven en werken en naar mijn persoonlijke ontwikkelingsproces hierin. Ik heb het gevoel dat ik in die weken en maanden steeds dieper ben doorgedrongen in allerlei aspecten van het leven hier. Maar ik heb ook het gevoel dat Zuid Afrika in die weken en maanden steeds dieper mij heeft doordrongen. Ik denk dat ik hier wat heb kunnen betekenen in het leven van de mensen die ik hier heb ontmoet en zij betekenen op hun beurt veel voor mij in mijn leven. Het is niet zo dat je dit werk gaat doen alleen maar omdat je iets voor de ander wilt doen, als je hieraan begint weet je van te voren dat je hier ook zoveel voor terug zult krijgen. Zo wast de ene hand de andere, kom je hier niet om de ander afhankelijk te maken van jezelf, kun je er beide rijker aan worden.
Dankbaar ben ik dat ik deze kans heb gekregen en hem heb genomen. Een aantal mensen hebben dit heel specifiek mogelijk gemaakt. Allereerst ben ik mijn ouders dankbaar dat ze me een opvoeding hebben gegeven waarin ik ben voorgeleefd om om te zien naar de ander en ben ik blij dat zij mij nog steeds als geen ander steunen in mijn “eigen zinnige” levenswijze. In mijn verdere ontwikkeling zijn Hugo en mijn schoonvader van groot belang geweest, ook zij hebben mij voor een belangrijk deel gevormd. Door hen is het ook mogelijk dat ik financieel in staat ben dit soort dingen te kunnen ondernemen. Ik heb 2 geweldige kinderen die volledig achter hun moeder staan. Vooral dankbaar ook voor de, door alles heen, altijd aanwezige Geest van Leiding.
Ook mijn grotere achterban is mij tot steun geweest in deze maanden. Heerlijk was het om jullie berichtjes via mijn weblog of via persoonlijke mail te ontvangen. Verder hebben jullie 6000 euro bijeen gebracht waarvan er 5000 euro naar het badkamer project gaat, 500 euro gaat naar BeMore en 500 euro heb ik hier vrij besteed (o.a. aan 3 koelkasten voor TDC en fruit en medicijnen voor The Tree)
Heerlijk was het om hier een studiegroep te hebben met wekelijkse ontmoetingen op maandagavond. Mensen die me daarnaast ook in hun eigen kring uitnodigden.
Met heel veel warmte en diepe dankbaarheid kijk ik terug naar de ontmoetingen met al die prachtige mensen hier. De pijn, het verdriet, de schaarste, het niet altijd even medemenselijk gedrag en de nog steeds zo aanwezige apartheid maakten dat er ook veel moeilijke momenten waren. Intense gesprekken hierover, het huilen en vooral ook lachen met mijn mede vrijwilligers de begeleiding vanuit BeMore en email contact met het thuisfront hielpen mee dit alles een plek te geven.
Ik heb niet het gevoel dat ik hier niets meer kan doen, integendeel, hulp is hier zo hard nodig. Mensen zijn hier getraumatiseerd, of je nu praat met patiënten of verpleging, allemaal hebben ze verhalen waar je alleen maar stil bij kunt worden. AIDS lijkt hier een hele generatie weg te vagen. Schrijnende verhalen, stuk voor stuk. Toen ik “de pelgrimsreis als metafoor van het leven” schreef benoemde ik de weg met zijn bergen en dalen, hindernissen die iedereen op zijn weg krijgt. Maar de mensen hier leven, vaak hun hele leven al, van hindernis naar hindernis. Er heerst bij velen zo een gelatenheid. En toch is er ook zoveel blijheid en opgewektheid. Maar hoe lang ik ook blijf, dat gevoel dat ik eigenlijk nog niet weg kan gaan zal blijven en wie weet keer ik nog weer eens terug. Maar het is iets wat niet alleen mij aangaat, het is niet mijn probleem en het is niet het probleem van Afrika, het is het probleem van de hele wereld. Wij zijn met z'n allen verantwoordelijk voor elkaar.
Wel durf ik te zeggen dat voor mijzelf, dat in mijn eigen proces de cirkel rond is. De schokkende dingen die ik ben tegen gekomen die erin hakten, soms zo dat het zelfs lichamelijk voelbaar was, maar ook hoe alles zich in mij nestelde en zich in mijn wezen, in mijn ziel heeft vastgezet. Het gestolde in mij ook weer kon gaan stromen.
Zondag hoop ik weer voet te zetten op Nederlandse bodem en mijn dierbaren te zien. Maar er zijn hier mensen die ik niet zal vergeten, namen reizen met mij mee, gezichten en gebeurtenissen staan op mijn netvlies geprint, zielen hebben elkaar geraakt. Wij hebben onze levens en soms de dood een stukje met elkaar gedeeld.
Heel bewust heb ik nooit namen gebruikt in mijn weblog berichten. Toch een stukje bescherming van de patiënten, de foto's erbij waren voor mij eigenlijk al op de grens van het toelaatbare en prive genoeg. Maar vaak maakten ze de verhalen zoveel beeldender en intenser, gewoon omdat je het gezicht van de persoon waar het om gaat erbij ziet, deze bijzondere mensen. Toch wil ik jullie die prachtige namen niet onthouden, dus hier enkele van de Zulunamen op een rijtje:
Thandiwe, Nompumelele, Sipho, Anele, Cindiswe, Bonsile, Nomusa, Zama, Spongile, Pumelele, Nonkuleleko, Thandi, Lunga, Nkosinathi, Mzokhona, Nozipho, Nonhlanhla, Tobile, Sphiwe, Mduzi, Msadenkosi, Bongecile, Lindiwe, Cele.
1 december, wereld AIDS dag. Hier in TDC wordt dat vandaag gevierd. Een ochtend van speaches, Zulu dans en muziek, presentaties en snacks. Ook wij als volunteers hadden een plekje in dit programma. Wij wilden afscheid nemen van patiënten en verpleging. Een van ons sprak namens ons allen een dankwoord, we zongen een afscheidslied en zelf heb ik een gebed gezongen. Een gebed wat mij dierbaar is. Daar waar ik “mij” zing gaat het niet alleen over mijzelf, maar ook over alle mensen hier en alle mensen over de hele wereld. Met dit gebed besluit ik ook mijn weblog berichten vanuit The Dream Centre:
Almighty God, Almighty God
heal my body, hart and soul,
heal my body, hart and soul,
heal my body, hart and soul,
Beloved Lord
Reactie toevoegen
Reacties
carina
LieveMonica,
Hele goede reis en misschien zien we elkaar op 8 dec. in de Engel bij het Sacraal Dansen om 3u.
Dikke knuffel van Carina.
Felix
Ontroerend! Dankbaar dat we het project met je mee hebben mogen beleven. Mijn afstandelijke betrokkenheid is meer 'ervaring' geworden - alsof je me/ons hebt mee genomen. Dus, gek genoeg, beleef ik het afscheid mee.
Behouden thuiskomst, Felix
Rob en Lieke
Hallo Monika,
fijn dat we met je mee mochten reizen en we wensen je een fijne thuiskomst op weg naar je volgende reis
Anneke
Dag Monika
Wat een ervaring en verrijking heb je opgedaan in Afrika. Ik zie je thuis komst met veel blijdschap tegemoet.
Groeten en liefs Anneke
Marjolein Mabelis
Lieve Monica,
Dank je wel voor je weblog en dat ik daarin mocht delen. Ik heb iedere aflevering gespeld en, al heb ik je dat niet laten weten, erg met je meegeleefd en je bewonderd om je moed en doorzettingsvermogen, en vooral ook dat je open bent gebleven bij al dat leed en al die schoonheid. Je bent voor mij een inspirator en een voorbeeld. Dank je wel!
Veel kracht en licht bij het afscheid en een heel goede reis terug.
Liefs, Marjolein
Gerry Quast
Dag lieve Monica, keer op keer heb ik genoten van je prachtige verhalen. Ook liepen de rillingen over mijn lijf, maar je hebt ons bij de les gehouden. Dank hiervoor!! Ik wens je een goede, voorspoedige terugreis en welkom in ons koude kikkerlandje. Liefs, Gerry
mariekerhebergen
Ik wens jou een voorspoedige thuisreis en welkom in het koude kikkerland! Hartelijke groeten Marieke
anja van den Nieuwendijk
Beste lieve Monica,
Dank je wel!
Een wereld voor mij zo ver weg, dichtbij gebracht door jou!
Anja van den Nieuwendijk ( doorzichtengroep Felix)
Hanneke Borst
Lieve Monika,
Dank voor je berichten. We zullen er ongetwijfeld meer over horen na je terugkomst. Hoop dat je een keer (of meerdere keren) in een kerkdienst of op een avond zult komen vertellen.
Goede reis en tot spoedig ziens!
Hanneke
Jan
Monika lief,
Zojuist terug van een ontroerende ontmoeting met
een ook voor jouw bekende schrijfster. Nu jouw
mij zozeer rakende zieletaal gelezen en stil geworden.
Wij mogen welkom blijven bij elkaar.
Pace e bene en namasté, Jan.3824
rene heinrichs
amen, amen, amen.
Goede bevlogen reis terug en mogen de zielen je begeleiden op jouw verdere pelgrimsweg.
Veel liefs.
Hanny en Rene.
sascha
Je hebt een wereld die zover weg is geplaatst in ons leven. Dank daarvoor.
thea euser
Lieve Monica,
Dank voor de kijkjes achter de schermen in een ander continent wat ons toch ook ter harte moet gaan. Soms kon ik mijn tranen niet bedwingen en soms voelde ik een triomf om wat jij daar toch waar maakte. Vaak heb ik er met vrienden over gesproken en veelvuldig zijn mijn ogen open gegaan. Je hebt gelijk als je zegt het is niet mijn probleem of van Be-More maar van de hele wereld. je hebt een plaatsje veroverd in mijn hart voor al die mensen daar zo ver weg die daar leven met hun eigen waardigheid en normen en de onmacht om hun leven wat aardiger te maken in onze ogen. Gelukkig hebben veel mensen zo'n ongelooflijke veerkracht dat heb je prachtig duidelijk gemaakt. Goede reis naar huis en geniet van al jouw zegeningen.groetjes, Thea.
Jacinta
Hoi Monica,
Wat kun je toch mooi de dingen beschijven. Het was heel fijn je te leren kennen daar in het Dream Centre. En jij en de andere vrijwilligers en mensen in en van het Dream Centre, zullen door mij nooit vergeten worden.
Nogmaals hartelijk dank voor je steun en gezelligheid.
Ben eergisteren naar de film van Bobbi Bear geweest en heb daar Jacky en haar collega's weer ontmoet. Een mooie film, en weer laaide de heimwee naar Zuid Afrika op.
Ik zal contact met je opnemen over onze reunie. Voor nu wens ik jou en de andere vrijwilligers een goede thuisreis.
Groetjes Jacinta
Erik
Hoi Monika,
Je neemt Afrika mee in je hart deze kant op. De douane zal je niet controleren op deze bagage. Alvast een hele goede reis gewenst!
Liefs,
Erik
ineke
Lieve Monika,
Vanaf mijn vertrek uit het TDC eind september ben ik toch met je mee bijven reizen dankzij je weblog. Al lezende liep ik met je mee door de gangen van het TDC, en bezocht de bewoners van het TDC weer opnieuw, zoals we in september vaak samen gedaan hebben. De foto's roepen natuurlijk ok herinnneringen op en bij de foto's een verhaal van degene die erop staat. Wat zijn deze 3 maanden omgevlogen. Nu alle indrukken laten bezinken en beklijven en weer terug naar ons kikkerlandje waar we toch zo rijk zijn - en dan bedoel ik niet geld. Ik hoop je binnenkort te ontmoeten. Dank vooor het delen van je belevenissen, overpeinzingen en enorme betrokkenheid. Ik wens je een voorspoedige en vooral veilige reis terug. Dikke kus, Ineke
Marijke Tielke
Lieve Monica, Dank je wel dat je mij deelgenoot hebt gemaakt van je belevenissen. Ik was er vaak door geraakt. Dank je wel dat je deze mensen een gezicht gegeven hebt. Een mooi gezicht.Ik wens je een hele goede reis terug naar huis. Ga maar lekker uitrusten. Veel liefs, Marijke
nel de lege
Lieve Monika,
Wat kun jij toch afgewogen en tegelijk spannend en levend schrijven.
Straks ben je weer hier. welkom terug.
Nel
Jan
Monika lief,
Niet anders te verwachten bij "een vrouw uit duizenden" zoals jij bent: al die diepzinnige,
poëtische en adequate gevoelens van mensen die jij
je vrienden mag noemen. In dit verband zal niemand mij horen spreken over "verdienen" en wel-
licht kun je het met mij eens zijn: alles wat ons
overkomt zijn voor mij onverdiende geschenken: het
goede en zelfs het zogenaamde kwade.
Beter moet ik nu maar afsluiten en gaan kiezen voor live- c.q. e-mail contact. Waar ik elke dag
mijn geboortedag vier stuur ik je deze nacht per
e-mail iets aardigs toe.
Pace e bene en namasté, Ja.
Bianca Fortuin
Hallo Monica,
Ik heel erg bedankt voor je inspirerende weblogs. Ik heb er velen van je gelezen en keek altijd uit naar nieuwe ontroerende en inspirerende verhalen vanuit TDC. Ik sta nog in volle voorbereiding, met bijvoorbeeld het bezoeken van info dagen van Be More zoals afgelopen donderdag. Volgend zomer is het mijn beurt om iets te kunnen doen voor alle mensen in The Dream Centre. Ik hoop dat ik net zo'n inspirerende tijd zal hebben als jij. Heel erg bedankt voor je verhalen, ze zijn echt super, stuk voor stuk.
Ik wens je al het beste hier, weer terug in Nederland.
Groeten,
Bianca
pien jansen
Lieve Monika,
Je indringende verhalen bereikten m`n hart, dank daarvoor. Vele malen raakten ze aan mijn eigen belevenissen in Peru, alhoewel de problematiek daar weer een heel andere was. Ik heb veel bewondering voor wat je deed en ook voor de evenwichtige manier waarop je het beschreef.
Alhoewel je inmiddels weer in Nederland bent aangekomen wens Ik je veel sterkte met het "landen" in onze westerse wereld.
Liefs, Pien.
madiet
bedankt voor je verhalen die je ons allen hebt gestuurd, vol met emoties en ervaringen. Welkom thuis. Fijn te lezen dat je zelf een goed gevoel hebt overgehouden van de zorgwarmte en genegenheid die je deze patienten hebt kunnen geven.
Bram
Wat een geweldig mooi afscheidsstuk heb je geschreven! Het is bijna poëzie, en in ieder geval een gebed. Dank dat ik met je mee mocht lezen en af en toe in je emotie mocht delen. Kom wel thuis. Tot spoedig ziens.
Bram
Hanneli
Lieve Monika,
Heerlijk jou verhalen, voelt elke keer weer even alsof ik er bij mag zijn. Dankejwel. Ik hoop dat je een goede reis terug hebt gehad. Hopelijk zien we elkaar gauw een keer weer.
Liefs,
Hanneli
francis verschoor
Beste Monica,
Het was heel bijzonder om op afstand met je mee te reizen, het werk wat je daar deed, en de mensen om je heen, waar je mee om ging en die je verzorgde,ontroerend vaak, ik wens je een behouden thuisreis, lieve groeten van Francis
Naam: Monika Rietveld
Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 01 sep 2008 tot 29 nov 2008
Laatste Be More nieuws
Laatste berichten
Be More
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
Onze missie
"Een stevige brug te bouwen tussen mensen die leven in overvloed en mensen die leven in armoede, te inspireren om deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten."
In the spotlight: Building a Dream
Wij bouwen een nieuw centrum voor het Zuid-Afrikaanse project Bobbi Bear. Bouw mee aan onze campagne 'Building a Dream' en maak kans op een reis voor twee personen naar Zuid-Afrika!
doortje postma
Beste Monica,
Dank je wel dat ik over je schouder mee mocht kijken naar het werk wat je gedaan hebt. Door de vele mails heb je veel met ons gedeeld.
Een goede thuisreis gewenst, we zien elkaar weer.
Hartelijke groet,
Doortje